Przez Botaniki

Jesienne skarby lasu — etui na telefon

Cena regularna 59,00 zł
Cena regularna Cena sprzedaży 59,00 zł
Z wliczonym podatkiem. Koszt wysyłki obliczony przy realizacji zakupu.
Availability: W magazynie

Cechy produktu

  • Wykonane z elastycznej gumy
  • Wycięcia dopasowane do telefonu
  • Nie zasłania czujników i aparatów
  • Zapewnia pewny chwyt
  • Matowa powłoka
  • Chroni przed upadkami
Cena regularna 59,00 zł
Cena regularna Cena sprzedaży 59,00 zł
Jesienne skarby lasu

Jesienne skarby lasu Pinus sylvestris, Sorbus aucuparia L., Boletus edulis, Macrolepiota procera, Calluna vulgaris, Polypodium vulgare

Najniższa warstwa lasu — runo leśne, jest jednym z najbardziej niezwykłych ekosystemów, który tworzą mchy, grzyby, porosty, niskie rośliny zielne, paprocie i grzyby. Warstwę runa zamieszkują niezliczone gatunki owadów, drobnych płazów i gadów, a także wiele drobnych ssaków i ptaków.

Ważną rolę w tej sieci powiązań grają grzyby — jedne z najmniej poznanych dotąd organizmów. Grzyby same nie wytwarzają pokarmu, współpracują więc z drzewami i ich korzeniami, aby zdobyć substancje odżywcze. W zamian, umożliwiają korzeniom drzew zwiększone pobieranie wody z otoczenia. Taki rodzaj współistnienia symbiozy drzewa i grzyba nazywa się mikoryzą. Niektóre grzyby leśne wytwarzają duże owocniki, niektóre silnie trujące.

Kolejną grupą organizmów żyjących w runie leśnym są porosty. Stanowią one wyjątkowy przykład połączenia dwóch organizmów grzyba i glona. Porosty to gatunki pionierskie, czyli takie które jako pierwsze zasiedlają niekorzystne i nieprzyjazne tereny.

Dno lasu często pokryte jest warstwą zielonych mchów. Najbardziej popularnym mszakiem spotykanym w naszych lasach jest mech płonnik (Polytrichum commune). Tworzy on nieraz zwarte kobierce, przykrywając podłoże niczym zielony, miękki dywan. Mchy lubią wilgoć, mają one niezwykłe wręcz zdolności gromadzenia i wchłaniania wody.

Warunki panujące w dolnej warstwie lasu są idealnym siedliskiem wielu gatunków paproci. Jedną z popularnych jest paprotka zwyczajna (Polypodium vulgare). W warstwie runa spotkamy również inne gatunki paproci jak nerecznica samcza, pióropusznik strusi, orlica pospolita i języcznik zwyczajny. Paprocie rosną tworząc gęste, wysokie zarośla, a ich młode, wiosenne liście wygięte są w charakterystyczny kształt pastorału.

Do grupy paprotników należą również widłaki, wszystkie z nich znajdują się pod ochroną, a swoją nazwę zawdzięczają charakterystycznym rozwidleniom na końcach pędów. Najbardziej znane gatunki widłaków to: widłak goździsty i jałowcowaty.

Oprócz paproci i widłaków W runie lasu pojawiają się również skrzypy, które są spokrewnione z paprociami i widłakami, a ich pędy przybierają bardzo charakterystyczny kształt delikatnych, małych choinek. Nazwa wskazuje na dużą zawartość krzemionki w roślinie. W epoce karbonu skrzypy osiągały rozmiary współczesnych drzew i wraz z ogromnymi paprociami oraz widłakami porastały połacie lądu, co umożliwiło wytworzenie się cennego węgla kamiennego.

W runie leśnym znajdziemy również rośliny kwiatowe, m.in. pięknie pachnącą konwalię majową.

Wiosnę w lesie zwiastują kwitnące zawilce gajowe, które w dużych grupach zakwitają już w marcu. To właśnie wiosną do dna lasu dociera najwięcej światła umożliwiającego ich wzrost. Później, gdy pojawią się już liście, na dnie lasu robi się ciemniej i pozostają tu już tylko cienioznośny bluszcz czy kopytnik. Warstwa runa to również łany jagód i poziomek, które są pożywieniem dla zwierząt. Charakterystyczne dla runa lasów iglastych są także kwitnące na fioletowo, wrześniowe wrzosy.