Właściwą nazwą gwiazdy betlejemskiej jest wilczomlecz nadobny Euphorbia pulcherrima, ale potocznie nazywamy go też poinsecją, czy poinsecją nadobną. Roślina ta pochodzi z Ameryki Południowej. Za sprawą pierwszego ambasadora Stanów Zjednoczonych w Meksyku, dostała się najpierw do Ameryki Północnej, a następnie do Europy. Swój atrakcyjny wygląd zawdzięcza przysadkom, czyli liściom znajdującym się tuż pod kwiatem. Sam kwiatostan jest natomiast drobny, bezpłatkowy i mało atrakcyjny wizualnie.
Papaver to rodzaj obejmujący zarówno rośliny jednoroczne, jak i dwuletnie oraz byliny. Wysokość roślin wynosi zazwyczaj od 30 do 120 cm. Cechą charakterystyczną jest owoc - wielonasienna torebka widoczna po przekwitnięciu różnokolorowych kwiatów. Maki zawierają sok mleczny o barwie od białej do żółtej, bogaty w liczne alkaloidy, w tym substancje o działaniu narkotycznym. W Polsce, mak lekarski uprawiany jest dla celów przemysłowych, leczniczych a także spożywczych.
Jemioła to zimozielony półpasożyt. Oznacza to, że pasożytując na drzewach, zabiera im jedynie substancje mineralne i wodę, a produkty fotosyntezy produkuje sama, dzięki chlorofilowi zawartemu w jej tkankach. Jemioła rozprzestrzenia się dzięki pomocy jemiołuszek i paszkotów − ptaków, które zjadają jej owoce. Występuje powszechnie w całym kraju, na wielu gatunkach drzew liściastych i coraz częściej pojawia się też na drzewach iglastych. Wyjątek stanowią rodzime gatunki dębów, na których nie odnotowano występowania półpasożyta.
Większość przedstawicieli tego rodzaju pochodzi z rejonów o chłodnym i wilgotnym klimacie. Zazwyczaj są to drzewa górskie, wymagające dla dobrego rozwoju dużej wilgotności powietrza i umiarkowanie wilgotnych, świeżych gleb, nie znoszą suszy i upałów. W naszym klimacie większość gatunków cechuje się małą odpornością na silne mrozy i wiosenne przymrozki. Jodły najpiękniej rosną w miejscach o wilgotnym, korzystnym mikroklimacie, na przykład w okolicach zbiorników wodnych, przy tym zacisznych, osłoniętych od wiatrów (zwłaszcza wschodnich, które są dla nich najbardziej szkodliwe). Jodły mają igły nieostre na końcach i jaśniejsze paski woskowego nalotu wzdłuż spodniej strony igieł.
Pinus obejmuje wiele gatunków od karłowatych krzewów do wysokich i strzelistych drzew, osiągających nawet 70 m wysokości (P. ponderosa). Wewnątrz tego rodzaju, istnieje podział na 3 podrodzaje wyznaczony m. in. ze względu na wewnętrzną budowę igieł i liczbę wiązek przewodzących. W klimacie umiarkowanym występują przedstawiciele jedynie dwóch podrodzajów − Pinus i Strobus. Do podrodzaju Strobus należy sosna limba, a do Pinus sosna pospolita. Wszystkich przedstawicieli rodzaju łączy jednak charakterystyczny, żywiczny zapach, światłolubność i zimozieloność. Sosny bardzo dobrze znoszą niekorzystne warunki środowiskowe.
Nazwa łacińska pochodzi od zimozielonego gatunku dębu − Quercus ilex L. Na świecie występuje około 400 gatunków tego rodzaju. Występują zarówno odmiany z liśćmi sezonowymi jak i zimozielone. Najpopularniejszym gatunkiem występującym w Polsce jest ostrokrzew kolczasty Ilex aquifolium. Przybiera zwykle formę wysokiego krzewu, rzadziej drzewa o stożkowej formie o kłujących, zimozielonych liściach i ozdobnych, czerwonych owocach.